HOLLOW I In-Between Void
2026 l Yakushima , Japan l Not A Hotel Competition Entry
TR
Proje Amacı ve Yaklaşım
Yakushima’nın yoğun bitki örtüsü ve katmanlı topografyası, mekânın yalnızca yüzeyler aracılığıyla değil, aynı zamanda boşluklar üzerinden de üretildiği bir bağlam oluşturur. Hollow projesi bu boşluğu kazmak ya da yeniden şekillendirmek yerine, alanda zaten var olan mekânsal potansiyeli ortaya çıkarmayı amaçlar.
Proje, sahadaki iki kaya kütlesi ve bu kütlelerin farklı kotlarda oluşturduğu doğal çöküntüden hareketle geliştirilmiştir. Projenin ismini veren “hollow” kavramı burada yalnızca fiziksel bir boşluğu değil; su, bitki örtüsü ve gökyüzünün bir arada var olduğu ara bir mekânsal durumu ifade eder. Tasarım, bu boşluğu doğal mekânsal bir çekirdek olarak ele alır ve rüzgâr, yağmur, sis ve mevsimsel değişimler gibi atmosferik olayların doğrudan deneyimlenebildiği açık bir ortam olarak korur. Böylece hollow, doğanın etkilerinin bedensel olarak hissedildiği yaşayan bir mekâna dönüşür.
Mimari kurgu, programı bu merkezi boşluk etrafında organize eder. Süreklilik gösteren bir dolaşım şeması hollow etrafında gelişerek yaşam alanlarını, ortak mekânları ve daha mahrem bölümleri birbirine bağlar. Ana yaşam mekânları orman ve uzak deniz manzaralarına yönelirken, yatak odaları daha sakin bir arka plan oluşturan orman ve dağ manzaralarına açılır. Spa ve su ile ilişkili mekânlar merkezi boşluğa yakın konumlandırılarak su, beden ve mekân arasındaki ilişki güçlendirilir.
Tasarım, geçirgen cepheler ve katmanlı mekânsal geçişler aracılığıyla iç ve dış mekân arasında süreklilik kurar. Havuz, bahçe ve gölet gibi elemanlar boşluğu çevreleyen unsurlar olarak değil, onu tanımlayan mekânsal katmanlar olarak ele alınır. Su dolaşımı, yeşil katman ve programatik bantlar birbirinden bağımsız sistemler olarak değil, birlikte çalışan mekânsal katmanlar olarak okunur.
Yapının formu topografyanın doğal akışına uyum sağlar ve zemine tek bir ana strüktürel destek üzerinden temas eder. Bu yaklaşım, alt kotta müdahaleyi minimuma indirirken peyzaj sürekliliğinin korunmasına olanak tanır. Strüktür altında oluşan boşluklar kapalı programlara dönüştürülmez; böylece doğal topografya, bitki örtüsü, ışık ve hava akışı kesintiye uğramadan devam eder.
Kesitte hollow, katmanlı bir mekânsal sistem olarak okunur: mekânı çerçeveleyen bir çatı düzlemi; su yüzeyiyle birlikte gelişen merkezi bitki örtüsü katmanı; bunun etrafında tek seviyede dolaşan sürekli yaşam halkası; ve yağmur suyunu toplayarak gölete taşıyan çevresel bir kanal. Malzeme dili de bu katmanlı sürekliliği destekler. Doğal taş yüzeyler projenin bağlamla kurduğu ilişkiyi güçlendirirken, cam yüzeyler mekânsal sınırların çözülmesini sağlar. Yarı geçirgen shoji paneller ve ribbed cam yüzeyler ışığı filtreleyerek iç ve dış mekân arasında yumuşak geçişler oluşturur.
Sonuç olarak Hollow, doğaya eklenmiş bir mimari nesne olarak değil; mevcut doğal boşluğu ortaya çıkaran ve çerçeveleyen geçirgen bir mekânsal katman olarak ele alınır. Bu yaklaşım sayesinde proje, mimarlık, peyzaj ve atmosfer arasında sakin fakat güçlü bir ilişki kurar.
EN
Project Objective and Approach
Yakushima’s dense vegetation and layered topography form a landscape where space is shaped not only by surfaces, but also by voids. Rather than excavating or reshaping this condition, Hollow seeks to reveal the latent spatial potential already present within the site.
The project originates from two existing rock formations and the natural depression that emerges between them across different levels. This spatial configuration gives the project its name. Here, the hollow is understood not simply as an empty volume, but as an in-between condition where water, vegetation, and sky coexist. The design approaches this void as a natural spatial core, allowing it to remain open to atmospheric phenomena such as wind, rain, fog, and seasonal change. In this sense, the hollow becomes a living environment where natural forces are experienced directly and bodily.
Architecturally, the project organizes its program around this central void. A continuous circulation scheme unfolds around the hollow, connecting living spaces, shared areas, and more private zones. The primary living spaces orient toward forest and distant sea views, while bedrooms face calmer mountain and forest landscapes. Spa and water-related functions are placed in close proximity to the hollow, reinforcing the relationship between water, body, and spatial experience.
The design establishes continuity between interior and exterior through permeable façades and layered spatial transitions. Rather than enclosing the void, elements such as the pool, garden, and pond act as spatial layers that define and articulate it. Water circulation, vegetation, and programmatic bands operate not as independent systems, but as interrelated layers that structure the architectural experience.
The form adapts to the natural flow of the topography and touches the ground through a single primary structural support. This approach minimizes intervention at the lower level and preserves the continuity of the landscape beneath. The spaces formed under the structure remain open, allowing natural topography, vegetation, light, and airflow to continue uninterrupted.
In section, the hollow is articulated as a layered spatial system: a roof plane that frames and guides the space; a central vegetation layer emerging alongside the water surface; a continuous living ring unfolding around it; and a surrounding channel that collects rainwater and directs it toward the pond. The material language reinforces this layered continuity. Natural stone surfaces strengthen the relationship with the surrounding landscape, while glass façades dissolve spatial boundaries. Shoji-inspired translucent panels and ribbed glass filter light and create gradual transitions between interior and exterior environments.
Ultimately, Hollow is conceived not as an architectural object placed within nature, but as a permeable spatial layer that reveals and frames an existing natural void. By giving spatial meaning to this condition, the project establishes a quiet dialogue between architecture, landscape, and atmosphere.
